Wij waren als vogels
toen we nog vleugels hadden
Maar grote hongersnood
kreeg ons land in zijn greep
en wanhoop werd ons deel
Geen voedsel voor ons volk
geen rijst voor onze kinderen
Dus namen wij de wieken
en heel ons volk streek neer
in ‘t wondermooie dal
Waar door de Indus stroomt
waar voedsel was , schoon water
en grasland voor ons vee.....

Maar door die overdaad werden we lui en vadsig

Omdat we nooit meer vlogen
verloren we onze vleugels
die werden armen , handen

En op een kwade dag konden wij niet meer vliegen...

Sindsdien dolen wij
de hele wereld door
Op zoek naar onze vleugels
van weleer

Zigeunerlegende